Stocznia zapewniała jedno z nielicznych nierolniczych zajęć jakie podjąć mogli mieszkańcy tej śląskiej wsi. W okresie międzywojennym istniały tutaj bowiem warsztaty stoczniowe Schilz & Schuster zatrudniające ok 20 pracowników. Były to proste warsztaty służące do remontu małych jednostek. Tuż po wojnie tak ją opisano: "W skład majątku stoczni Januszkowice wchodziły: budynek murowany, budynek warsztatowy (stolarnia) drewniany, różne budynki drobne jak trzy szopy służące dla ochrony maszyn, stoisko na rowery, dwa ustępy, piwnica, chlewik oraz urządzenie pochylni na pięć torów z wózkami i ręcznymi windami wyciągowymi". Stocznia w Januszkowicach została przejęta przez Państwową Żeglugę na Odrze 1 listopada 1947 r. Zniszczenie budynków szacowano w granicach do 30%. Zakład mógł zatrudnić do 12 osób.

Głównym zadaniem produkcyjnym tego okresu była odbudowa zniszczonego podczas działań wojennych taboru pływającego, następnie przebudowa istniejącego, lecz nie odpowiadającego wymaganiom technicznym.

Z dniem 1 stycznia 1950 roku nastąpiła reorganizacja struktur stoczniowych w wyniku której z przedsiębiorstw żeglugowych wyodrębniono stocznie tworząc osobne przedsiębiorstwo o nazwie Państwowe Stocznie Rzeczne, w skład którego weszła stocznia Januszkowice. W wyniku kolejnej reorganizacji stocznia w Januszkowicach stała się częścią Kozielskiej Stoczni Rzecznej (w jej skład wchodziły jeszcze stocznie i warsztaty remontowe w Koźlu, Rogach i Dobrzeniu).

Od lat 60 XX wieku stocznia była bazą remontową Żeglugi na Odrze" dysponowała w tym czasie pochylnią o powierzchni 36.000 metrów kwadratowych, pomostem wyposażeniowym, pomostem manewrowym wyposażonym w suwnicę o udźwigu 2,5 T. Na terenie bazy znajdował się magazyn główny przeznaczony do składowania drewna. W skład warsztatu wyposażeniowego wchodziły ślusarnia, stolarnia oraz wydział obróbki skrawaniem i elektryczny.

W latach 90 XX wieku użytkownikiem stoczni była spółka Miejski Klub Żeglarski, a od 1994 roku Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "ATUT" s.c. prowadzące do dziś działalność stoczniową. Obecnie stocznia posiada pochylnię o powierzchni 65 x 60 m, która umożliwia np. remont czterech jednostek typu BM - 500 jednocześnie. Warsztat mechaniczny wyposażony jest we wszystkie niezbędne obrabiarki do metalu, w tym tokarkę o długości toczenia 8 m. Zajmuje się zarówno remontami jednostek, budową małych łodzi elektrycznych, jak i budową dużych jednostek- np. 90- miejscowego statku pasażerskiego dla Ścinawy, który ukończony zostanie pod koniec 2021 roku.